Verhalen-Opa

Posted on 20 februari 2009

11



Opa

 

Als ik binnenkom zit ie al in z’n vertrouwde hoekje in de recreatiezaal. Schaakbord voor zich, shag op tafel. Hoe vaak is ie die al niet kwijtgeraakt als hij naar de wc ging. De eerste kop koffie staat ook op tafel. Ik weet zeker dat over een uur of zo die koffie weggegooid zal worden want opa heeft ’s middags liever een borreltje. Hij slaapt de laatste tijd slecht en de sporen van een doorwaakte nacht staan duidelijk op zijn gezicht te lezen.  Ik stap op hem toe en zeg: Hoe is het?” Hij haalt z’n schouders op en en dan klinkt het: “Mwahh..’t gaat wel”. Uit dit antwoord kan ik opmaken dat hij zich in ieder geval goed voelt..
“Wil je schaken, jongen?”, vraagt hij. “Nu niet opa, ik heb niet veel tijd en ik wil nog even naar de afdeling, naar oma. Misschien straks even”, al weet ik dat dat er toch nooit van komt. Een half uur later zie ik meneer van Swieten tegenover opa zitten. Er wordt zeer geanimeerd geschaakt. Merkwaardig koppel die twee. Gunnen elkaar het daglicht niet, maar als het op schaken aankomt zijn ze allebei even fanatiek. Vanmiddag gaat het er zo te zien, redelijk rustig aan toe. Als ik me omdraai om een kop koffie te gaan halen, hoor ik achter me plotseling de schaakstukken tegen de muur slaan. Ik schud even m’n hoofd.
“Arme opa”, denk ik,”heeft-ie alweer verloren”.
 
copyright ©
Posted in: Méli-Mélo