de aantrekkingskracht van de imperfectie

Posted on 14 januari 2009

8



                 IK HOU VAN RAUW!
 
Het begon natuurlijk allemaal met Adamo. Geef mij maar die stem met een kraak,heesheid en soms enige onzuiverheid, kortom doe mij maar een paar stembanden die niet helemaal sporen of desnoods met een poliep.Zo’n stem waarvan de critici aan het begin van een carriere zeggen dat die geen lang leven beschoren zal zijn maar die het bij sommigen toch al een heel leven uithoudt en met succes.Als ik moet kiezen (en daar ben ik niet goed in,dat geef ik grif toe)  dan toch rauwheid tegenover zoetgevooisdheid, alhoewel (en daar heb je het alweer) dat soms ook niet te versmaden is.
 
Het leukste voorbeeld van een combinatie van beiden is toch wel de single ‘Living Doll’ waar de suikerzoete stem van Cliff Richard (die grappig genoeg toch de engelse rock -and- roll tak vertegenwoordigde in de jaren ’60) samenkwam met het ongecontrolleerde geweld van The Young Ones jongens uit de gelijknamige tv serie. En dan kan je het nummer ook nog geplaybacked door de dj Gerard Ekdom terugvinden op Youtube,die dan alle partijen voor zijn rekening neemt. In beide gevallen hilarisch!
 
Maar even terugkeren naar de rauwheid.Het zal er wel iets mee te maken hebben dat ik ook meer zie in niet zo mooie mensen met een karaktervolle kop om het oneerbiedig te zeggen.
Dus voor mij geen plastische chirurgie alstublieft,gewoon karaktervol ouder worden want dat past dan ook weer beter bij zo’n stem!
Om even een paar voorbeelden te geven van artiesten op mijn rauwe lijstje: De oudere generatie wordt natuurlijk vertegenwoordigd door Charles Aznavour , Hugues Aufray ,Rod Stewart en ook Melanie. Dan bij de halfwassen bijvoorbeeld Bryan Adams , K’s Choice(Sarah Bettens), Garou en niet te vergeten Bruel natuurlijk. De jongere garde wordt vertegenwoordigd door:Adèle, Paolo Nutini (en daar doe ik Agnès plezier mee),Ilse de Lange,Jamie Cullum en James Morrison (zo hees dat je denkt dat ie er bijna in stikt……maar mooi!!!,recent in duet met Nelly Furtado).
 
De lijst is zoals gewoonlijk nog veel langer maar om hier nu een opsomming van de top 100 te geven lijkt mij iets te ver gaan.
Mijn lijstje met artiesten met soepeler stembanden komt een andere keer aan de orde en om mijn betoog dan maar meteen helemaal onderuit te halen; daar zijn toch ook een heel aantal de moeite meer dan waard.
Kiezen blijft een probleem!
Dan maar een Youtuubje toevoegen van Adèle, die eigenlijk beide kwaliteiten bezit…………..Zo, daar heb ik me dan toch weer mooi uitgekletst.En het één kàn natuurlijk ook bestaan naast het andere!
 
 Zij zingt het toch echt mooier dan het originele versie van Bob Dylan uit 1969.
 dat is althans mijn mening….daar kan over gediscussieerd worden natuurlijk!
 
Posted in: Méli-Mélo