‘liefde voor muziek’

Posted on 11 januari 2009

2



De ‘Liefde voor muziek’, zo plastisch bezongen door de vlaming Raymond van het Groenewoud,door John Miles in ‘Music was my first love’ en ook ABBA met ‘Thank you for the music’ niet te vergeten!
 
Wat doet muziek al niet met ons? Veel, in mijn geval zeker.Bij iedere gemoedstoestand vind ik wel een bijpassend nummer en de vaak precies passende teksten maken het dan compleet.En dan is het himmelhoch meeblèren of stilletjes genieten.
 
Zoals ik al eerder meldde was er in mijn leven altijd al muziek. Mijn vader, die, gefrustreerd over het feit dat hij als 14-jarige jongen aan het werk moest, zijn hele leven gestudeerd heeft, speelde behoorlijk piano,luisterde klassieke muziek en vergastte ons met zijn heldentenor op alle arias die je maar verzinnen kon. En niet te vergeten was het dus zingen geblazen aan de piano uit de ‘Kun je nog zingen,zing dan mee’ liedbundel.Ik zie mijzelf met de Kerst nog devoot,niet gehinderd door enige religieuze achtergrond,bij de piano ‘Er is één roos ontloken’zingen.
 
Van moederskant kwam ook nog enige invloed. Stammend uit een rood PVDA-nest( toen mijn oma op 103-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige verruilde werd op haar begrafenis zelfs de socialistische hymne ‘Morgenrood’gedraaid) was het zingen in de jeugdbeweging een goede gewoonte en mijn mam was dan later ook lid van ‘De Stem des Volks’. Vaak ben ik als kind met haar mee geweest naar de repetities, waar ik dan naast de piano op het trapje naar het podium zat te luisteren.
 
Mijn muziek kreeg andere smaakpappillen toen mijn 5 jaar oudere zus naar Duitse schlagers ging luisteren: Rex Gildo,Peter Kraus,Conny Froboess kwamen voorbij en met de komst van jongenssopraan Robertino Loretti ( die tegenwoordig in het nederlands gecoverd wordt door ‘het kind’ Jordy van Loon met ‘verliefdheid is een toverbal’…………hoe verzin je het?) en vooral Adamo kwamen de Italiaanse en Franse taal in mijn leven. Die Franse tic is eigenlijk nooit meer overgegaan. Wat begon met Salvatore Adamo is via Francoise Hardy,Huques Aufray, Jean Ferrat, Jacques Brel,Michel Fugain(met toen nog de Big Bazar) en France Gall (met muziek van haar echtgenoot Michel Berger) uitgekomen bij o.a. Celine Dion( ja echt!…alleen in het frans graag……..luister maar eens naar haar cd met muziek van Luc Plamandon),Maurane, Julien Clerc,Lara Fabian (ook frans graag) en natuurlijk met stip op 1: Patrick Bruel! En dan heb ik er nog een heleboel niet genoemd in deze rijtjes.
 
Inmiddels ook al jaren verslingerd aan allerlei andere soorten muziek:pop,rock,r&b,soul,soms jazz,zelfs hiphop en het betere Nederlandse chanson,luister ik in verhouding eigenlijk steeds minder naar de klassieken.Zal wel iets te maken hebben met een overdosis ofzo…….net als niet houden van voetballen……..te veel ‘Studio Sport’ toegediend gekregen in mijn jeugd! Maar dat is dus weer een heel ander verhaal.
 
Muziek stroomt door mijn aderen, the music ‘pulls me through’ en ‘who found that nothing can capture a heart like a melody can’.
Om kort te gaan "THANK YOU FOR THE MUSIC".
 ik kon het niet laten om een klein stukje van Hugues Aufray toe te voegen.De LP’ Avec Amour’ als ode aan zijn vrouw, is voorzover ik weet nooit op CD verschenen.Jammer……….gelukkig heb ik het cassettebandje nog!
 
Posted in: Méli-Mélo